I Can Football

Sahada bir kişi olmak

Sobee’nin I Can Football projesinde oyuncu bütün takımı değil, sahadaki tek futbolcuyu yönetiyordu. İki takımın on birer oyuncuyla karşılaşması, çevrimiçi futbolu takım arkadaşlarıyla anlaşma meselesine dönüştürüyordu.

2009–2010: Sobee’nin büyüdüğü dönem

Mevlüt Dinç, Mart 2010’da Webrazzi’ye verdiği röportajda Sobee’nin 2009’da Türk Telekom bünyesine katıldığını anlatıyor. Aynı ekip İstanbul Kıyamet Vakti, I Can Football ve Supercan üzerinde çalışıyordu. Dinç’in o tarihte verdiği ekip büyüklüğü 18 kişiydi.

2011: İkinci oyun ve Manchester United

Aralık 2011 tarihli röportajda Dinç, I Can Football 2’nin GameX’te gösterildiğini ve Manchester United’ın oyuna eklendiğini söylüyor. Bu kayıt, ilk oyunun ardından projenin nasıl genişletilmek istendiğini gösteriyor. Aynı söyleşide anılan Facebook projeleri ayrı çalışmalardı.

Arka planda neler oldu?

I Can Football, Sobee'nin her oyuncunun sahadaki tek bir futbolcuyu yönettiği üç boyutlu çevrimiçi futbol oyunuydu. On bire on bir karşılaşmalar, takım oyununu ve oyuncular arası anlaşmayı merkeze koyuyordu. Mevlüt Dinç, 26 Mart 2010'da Webrazzi'ye verdiği röportajda oyunun mobil numarayla kayıtlı yüz yetmiş bini aşkın aktif kullanıcıya ulaştığını ve her gün binlerce yeni kayıt aldığını söylüyordu. Aynı röportajda ücretsiz oynanış ile mobil ödeme üzerinden satılan ek özellikler birlikte anlatılıyordu.

Oyunun yayılma planı yalnızca Türkiye ile sınırlı değildi. İngilizce sürümle dünya pazarına açılma hedefi 2010 röportajında açıkça dile getirildi. Sonraki kayıtlar, oyunun 2010'dan itibaren Mısır ve Suudi Arabistan'da yayımlanması için STC ve Telecom Egypt ile pazarlama anlaşmaları yapıldığını gösteriyor. Aralık 2011 tarihli röportajda ise I Can Football 2'nin GameX fuarında gösterildiği ve Manchester United içeriğinin oyuna eklendiği aktarılıyor; bu, projenin lisanslı kulüp içeriğiyle genişletilmek istendiğini kanıtlıyor.

Sobee'nin 2009 başında Türk Telekom bünyesine katılması, oyunun üretim koşullarını değiştirdi. Dinç'in Mart 2010'da verdiği bilgiye göre ekip on sekiz kişiydi ve aynı dönemde İstanbul Kıyamet Vakti ile Supercan üzerinde de çalışılıyordu. Küçük bir bağımsız stüdyonun büyük bir telekom grubu içinde üretim yapması, dönemin Türkiye oyun sektöründe az rastlanan bir ölçeklenme biçimiydi ve I Can Football bu yapının vitrin projelerinden biri oldu. Dönem oyuncularının ve geliştiricilerinin tanıklıkları, ileride yapılacak sözlü tarih çalışmalarıyla bu tabloyu daha da netleştirebilir.